اگر لغزش کردیمچکار کنیم؟

Bishekast home page header
اگر لغزش کردیم--چکار کنیم؟

در این جلسه می بینید

متن کامل جلسه

.ناکامی یا لغزش یعنی ارتکاب عادت بد یا خارج شدن از رژیمی که برای رفتار خودمان در نظر گرفته بودیم.

.نزدیک شدن به لغزش هم می تواند همان اثرات بد لغزش را روی مغز ما داشته باشد.

.بعد از لغزش باید گامهای زیر را انجام بدهیم: 1- از بدتر شدن زخم خودمان جلوگیری کنیم و لغزش را دوباره تکرار نکنیم 2- به خودمان در آینده نامه بنویسیم و از احساسمان بعد از لغزش بگوییم. 3- خیلی سریع خودمان را ببخشیم و بار احساسات بدمان را به زمین بگذاریم.

دنیای عادتها
Circular progress indicator showing 0%
چرا عادت ها--وجود دارند؟

فصل 1 - تقویت نیروی اراده

جلسه 1 - چرا عادت ها وجود دارند؟

دیده نشده

نیروی اراده یا--کنترل نفس چیست؟

فصل 1 - تقویت نیروی اراده

جلسه 2 - نیروی اراده یا کنترل نفس چیست؟

دیده نشده

محدودیت های--نیروی اراده

فصل 1 - تقویت نیروی اراده

جلسه 3 - محدودیت های نیروی اراده

دیده نشده

علائم کم شدن--نیروی اراده

فصل 1 - تقویت نیروی اراده

جلسه 4 - علائم کم شدن نیروی اراده

دیده نشده

تکنیک های بازیابی--نیروی اراده

فصل 1 - تقویت نیروی اراده

جلسه 5 - تکنیک های بازیابی نیروی اراده

دیده نشده

تکنیک های تقویت--نیروی اراده

فصل 1 - تقویت نیروی اراده

جلسه 6 - تکنیک های تقویت نیروی اراده

دیده نشده

شروع ایجاد--عادتهای خوب

فصل 2 - ایجاد عادتهای خوب

جلسه 1 - شروع ایجاد عادتهای خوب

دیده نشده

استراتژی--خرده عادتها

فصل 2 - ایجاد عادتهای خوب

جلسه 2 - استراتژی خرده عادتها

دیده نشده

مراقبت از--خرده عادتها

فصل 2 - ایجاد عادتهای خوب

جلسه 3 - مراقبت از خرده عادتها

دیده نشده

احساس انگیزه یا--نیروی اراده

فصل 2 - ایجاد عادتهای خوب

جلسه 4 - احساس انگیزه یا نیروی اراده

دیده نشده

چرخه ترک--عادتهای بد

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 1 - چرخه ترک عادتهای بد

دیده نشده

قربانی بودن--چیست؟

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 2 - قربانی بودن چیست؟

دیده نشده

چرا اکثر--کارهای مضر--لذت دارند؟

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 3 - چرا اکثر کارهای مضر لذت دارند؟

دیده نشده

ترک عادت بد--یعنی چه؟

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 4 - ترک عادت بد یعنی چه؟

دیده نشده

ایجاد آگاهی به--عادت بد

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 5 - ایجاد آگاهی به عادت بد

دیده نشده

قدرت--نقشه های اجرایی

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 6 - قدرت نقشه های اجرایی

دیده نشده

نقش محیط--در عادتهای ما

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 7 - نقش محیط در عادتهای ما

دیده نشده

موجهای هوس--در دوران ترک

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 8 - موجهای هوس در دوران ترک

دیده نشده

تکنیک های--دوران ترک

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 9 - تکنیک های دوران ترک

دیده نشده

equalizerاگر لغزش کردیم--چکار کنیم؟

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 10 - اگر لغزش کردیم چکار کنیم؟

دیده نشده

عیب یابی و--برنامه ریزی دوباره

فصل 3 - ترک عادتهای بد

جلسه 11 - عیب یابی و برنامه ریزی دوباره

دیده نشده

در جستجوی--هدف زندگی

فصل 4 - پرورش عادتهای خوب

جلسه 1 - در جستجوی هدف زندگی

دیده نشده

عادتهای خوب برای--هدف زندگی

فصل 4 - پرورش عادتهای خوب

جلسه 2 - عادتهای خوب برای هدف زندگی

دیده نشده

پرورش و تکامل--عادتهای خوب

فصل 4 - پرورش عادتهای خوب

جلسه 3 - پرورش و تکامل عادتهای خوب

دیده نشده

20 نظر

نظر بدهید

سلام مهدی

3 سال قبل

سلام... خیلی تیز و عمیق... الخصوص همون نقطه بعد از لغزش که اگه مدیریت نشه روح رو ویرانه میکنه... خداشناسی یک نیاز است که اگر خدا رو بشناسیم خییلی از تاریکی ها خودکار بعدش از بین میره .... به نظرم با تجربه شخصی خودم من زمانی تونستم عادت های خوب و بدی رو ایجاد و ترک کنم که بسمت معرفت خدا رفتم / همون شکیات / همون بحث هایی که الان اکثر افراد میگن وقت تلف کردنه...در پایان توصیه میکنم بعد اتمام این این دوره سری به سایت استاد محمد شجاعی یا مسلمان تی وی بزنید.نگران نباشید فک کنید 2 ساعت سریال یا فوتبال میبینید .....

پاسخ

محمد

3 سال قبل

استاد اگر کسی هدفش ترک عادت بد خودارضایی باشه مثلا به مدت ۳ ماه و وسط ماه سوم همچنان خودارضایی نکرد اما تخیلات شهوانی کرد تو ذهنش یا خودارضایی کرد اما خودش رو توی مرز انزال نگه داشت ولی به انزال نرسید باز هم باید اون تقویم رو بکنه و یکی دیگه جاش بزنه چون به قول شما اگرچه خودارضایی نکرده اما اون میزان دوپامین بیش از حد رو با تخیلات شهوانی و نگه داشتن خودش تو مرز انزال ترشح کرده اما باز هم میگم خودارضاییش رو به اتمام نرسونده که به انزال کامل برسهنظرتون چیه؟

پاسخ

اروند ملا

3 سال قبل

پاسخش مشخصه. بله این کار هم قطعا لغزشه و باید از ابتدا تقویم جدید رو شروع کنه. در مورد تخیلات شهوانی این رو بگم که بعضی از فکر ها نا خودآگاه سراغ ما میان خصوصا توی دوره ترک. اینها مشکلی ندارند ولی اگه ما خودمون از عمد بشینیم و تخیل کنیم تا تحریک بشیم این لغزش محسوب میشه.

پاسخ

محمد

3 سال قبل

وقتی اومدن توی ذهنمون ولی اونقدری قوی بودن که طول بکشه باهاشون بجنگیم تا بیرونشون کنیم و همین باعث ترشح دوپامین بیش از حد بشه باز هم زحماتمون رو به باد میده و نمیزاره که مغزمون به حالت طبیعی برگرده؟ و باز هم باید تقویم رو بکنیم و یکی دیگه بزنیم؟

اروند ملا

3 سال قبل

لطفا دوباره فیلم ها رو ببینید. قرار نیست با تخیلات ذهنی تون بجنگید. اگر هم بجنگید پیروز نمی شید. بله اگر بیش از یکی دو دقیقه طول بکشه و خیال پردازی باعث تحریک شما بشه این لغزش حساب میشه.

محمد امین

3 سال قبل

سلام آقای ملا خسته نباشید.من بخاطر عادت بدم ومقدار دوپامین بالایی که بعد از انجام دادنش داخل بدنم ترشح میشه و پاداش زیادی رو بهم میده .انگیزه و علاقه زیادی برای انجام کار های دیگه ندارم و لذت زیادی از اونها نمی‌برم بنابراین کار های زیادی رو ندارم که ازشون لذت ببرم و اونها رو توی فهرست فعالیت های امن قرار بدم.بنظرتون باید چیکار کنم؟ازتون ممنون میشم کمکم کنید.💐

پاسخ

اروند ملا

3 سال قبل

سلام بر شما. خب معلومه که کارهای دیگه به اندازه عادت بد شما نمی تونن به شما دوپامین بدن. منظور این بوده که کارهایی رو انتخاب کنید که انجامشون راحت باشه و به شما آرامش بده. مثلا نواختن موسیقی به شرطی که ساز رو بلد باشین. اگه ساز رو بلد نباشین این نمی تونه فعالیت امن به حساب بیاد چون نیروی اراده لازم داره. هر کاری که برای انجامش نیازی به نیروی اراده ندارین میتونه فعالیت امن باشه. مثل موسیقی گوش کردن، پیاده روی و ...

پاسخ

محمد

3 سال قبل

سلاماگه ذهن ما به تحریک شدن زیاد عادت می‌کنه پس ما هیچ وقت نمی‌تونیم این عادت رو از رهنمون بگیریم . چون شما فرمودید در دوران ترک انسان دچار موج میشه حتی بدون وجود محرک به صورت غیر اختیاری

پاسخ

اروند ملا

3 سال قبل

سلام. دلیل اینکه می گید پس ما نمی تونیم این عادت رو بگیریم رو متوجه نشدم. همینطور که رفته رفته مغز به تحریک بیش از حد عادت کرده همینطور هم با قطع تحریک می شه مغز رو به سطح نرمال تحریک دوباره عادت داد. و این اصلا یعنی مفهوم ترک. ترک یعنی عادت دادن مغز به سطح طبیعی و نرمال دوپامین. موج هوس باعث ترشح دوپامین نمیشه. موج هوس فقط ما رو هل میده که کاری که باعث ترشح دوپامین میشه رو انجام بدیم. اگر جلوی موج هوس ایستادگی کنیم نه تنها هیچ دوپامینی ترشح نمیشه بلکه دو اتفاق می افته: اول اینکه نیروی اراده ما همون کورتکس پیشانی قوی تر میشه. دوم اینکه وقتی مغز هوس ایجاد میکنه و شما به جای دوپامین بهش سختی و عذاب میدید چون مقاومت دربرابر هوس سخته یاد می گیره که دیگه هوس ایجاد نکنه چون میدونه که لذتی در کار نیست و به جاش باید سختی بکشه. پس کم کم هوسی اصلا ایجاد نمیشه. آدمهایی که غذا نمی خورن یه مدت، به صورت روزه یا اصلا گشنگانی که غذا گیرشون نمیاد، بعد از یه مدت کلا هوس خوردن غذا هم دیگه براشون ایجاد نمیشه. ینی طرف داره از سوء تغذیه میمیره ولی اصلا حس گرسنگی نداره. مثل گرسنگان افریقایی که وقتی غذا جلوشون میذارن نمی خورن یا خیلی با اکراه می خورن و مجبور هستن بهشون سرم وصل کنند. این کار مغزه، وقتی گرسنگی تولید می کنه و شما بهش غذا نمیدید، چند بار که این کارو کرد دیگه گرسنگی اصلا تولید نمی کنه چون نمی خواد که شما زجر بگشین. پس هوس تولید نمی کنه که زجری هم به دنبالش نیاد. این مرحله ایه که ترک کامل شده یعنی فرد دیگه هیچ موج هوسی رو تجربه نمی کنه و از عادت آزاد میشه.

پاسخ

مجید بکرانی

3 سال قبل

سلام آقای ملای عزیز انشاالله خدا حفظ تون کنه انشاالله هرچی از خدا می خواید خدابهتون بده واقعا عالی بوده.استادعزیز میشه چندتا از کتاب هاییکه خوندید مربوط به این صنعت نجس و حروم زاده هست را معرفی کنید می خوام با اجازه ی شما یه مطالعه ای داشته باشم ویه مقدار راجبه فساد هایی که اونا ببار اوردن اطلاعات کسب کنم فرقی نمیکنه کتاب باشه یا مستند. ممنون میشم معرفی کنید

پاسخ

اروند ملا

3 سال قبل

سلام بر شما. خیلی ممنون از پیام خوبتون. پیشنهاد می کنم به سایت https://www.yourbrainonporn.com/ سری بزنید. مجموعه ای از منابع راجع به پورنوگرافی در این سایت هست.

پاسخ

nekoi

4 سال قبل

درود بر شما جناب ملا عزیز و بزرگوار من متاهل هستم و به مشکلی خوردم و عاشق پورن استاری شدم یکی از اهدافم این شده برم رابطه باهاش برقرار کنم با این فکر نمی جنگم ولی تو تخیلات من هست و حتی این فکر میاد که یک روز تو آینده برم کشور اون پورن استار و باهاش رابطه برقرار کنم راهکار چیه؟ و آیا این فکر رو هم باید آزاد بذارم چون مقدار دوپامین رو زیاد می کنه و مورد دیگه درباره مقدار دوپامین هست که گفتید . من هر دفعه تو سکس با همسرم تصویر اون پورن استار رو می بینم و احساس می کنم دوپامین زیاد ترشح میشه چون تعداد دفعات سکس بیشتر میشه چطور این مقدار دوپامین رو کنترل کنم و وقتی تو خونه تنهام یک انتظار لذت رو حس می کنم ولی خدا رو شکر با آموزه های شما سمت پورن نمی رم ولی اون حسه هست و سریع خودم رو با کاری مشغول می کنم این مدت زمان کوتاه هم که دوپامین ترشح میشه یا تو سکس و تخیل کس دیگه مشکل ایجاد نمی کنه و راهکار چیه

پاسخ

اروند ملا

4 سال قبل

سلام. بر شما. ظاهرا شما مصرف پورن رو از سنین نوجوانی آغاز کردین به این دلیل که در شما تخیلاتی ایجاد کرده که اصلا هیچ ربطی به واقعیت نداره. اینکه انسان عاشق یک پورن استار بشه و بخواد بره کشور اون و باهاش باشه بیشتر به تخیلات یه پسربچه 14 ساله شبیه تا یه آدم بالغ و متاهل. نکته ای که هست اینه که شما باید به این باور برسید که همه پورن استارهای دنیا فقط دارند شغلشون رو انجام میدن و حاضر نیستند حتی یک فریم فیلم بدون اینکه پولی بهشون داده بشه بازی کنند. کتابها و مستندهای زیادی راجع به زندگی واقعی پورن استارها چه زن و چه مرد تولید شده که نشون میده اینها درگیر شدیدترین ناراحتی های روانی و روحی میشن و خیلی از اونها خیلی زود از این صنعت میرن بیرون نه به خاطر اینکه پول خوبی در نمیارن بلکه به خاطر اینکه نمی تونن تحمل کنن شرایط سخت روحی و روانیش رو. یه پورن استار معروف توی کتابی خوندم که گفته بود اگه یه روزی دخترم بخواد راهی رو که من رفتم انتخاب کنه، شده توی کمد زندونیش می کنم تا از تصمیمش منصرف بشه تازه این حرف کسیه که موفق بوده توی این صنعت وای به حال صدها هزار نفری که به هیچ موفقیتی هم نمی رسن.

پاسخ

اروند ملا

4 سال قبل

راجع به رابطه جنسی با همسر: قاعده اینه که شما برای اینکه مغزتون به حالت نرمال خودش برگرده باید حداقل 3 ماه پیاپی اصولا هیچ رابطه جنسی نداشته باشید. چون این موضوع برای متاهل ها سخته و باعث ناراحتی همسرتون ممکنه بشه، حداقل کاری که باید بکنید اینه که اولا تعداد رابطه جنسی رو به کمترین میزانش برسونید و دوما به هیچ عنوان در طی رابطه نباید هیچ صحنه پورن و یا هیچ پورن استاری رو تصور کنید چون به این کار میگن پورن ذهنی و همون تاثیر بدی رو داره که دیدن پورن واقعی داره. برای اینکه در رابطه جنسی ذهنتون جای دیگه ای نره باید تمام حواستون رو معطوف کنید به همسرتون و سعی کنید حضور داشته باشید در لحظه و ذهنتون رو کنترل کنید.

پاسخ

اروند ملا

4 سال قبل

نکته آخر اینکه : وقتی شما در حال تحمل موج هوس هستید دوپامین ترشح نمیشه بلکه دارید از نیروی ارادتون استفاده می کنید. پس نگران نباشید که وقتی مثلا در خانه تنها هستید هوس به سمتتون میاد، این موضوع باعث ترشح دوپامین نمیشه. چیزی که باعث ترشح دوپامین میشه رابطه جنسی ایه که توش تصورات پورن داشته باشید.

پاسخ

علی

5 سال قبل

۞ قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُای رسول رحمت به بندگانم که به عصیان اسراف بر نفس خود کردند بگو: هرگز از رحمت نامنتهای خدا نا امید مباشید، البته خدا همه گناهان را چون توبه کنید خواهد بخشید، که او خدایی بسیار آمرزنده و مهربان است.

پاسخ

علی

5 سال قبل

این جلسه واقعا برای من مفید بود

پاسخ

اروند ملا

5 سال قبل

خیلی خوشحالم که مفید بوده. آرزوی موفقیت دارم براتون.

پاسخ

سمیرا

6 سال قبل

سلام استاد .بابت اموزش هاتون ممنون. کاش فایل تصویری رو هم قرار می دادین

پاسخ

سجاد

6 سال قبل

مرسی

پاسخ

نظر شما

اگر لغزش کردیم چکار کنیم؟

تا به این‌جا، دو مرحله از چرخه‌ی ترک عادت‌های ناپسند را آموختیم: مرحله‌ی برنامه‌ریزی و مرحله‌ی عمل یا همان خودداری. اکنون می‌خواهیم وارد مرحله‌ی سوم شویم که به آن مرحله‌ی ناکامی گفته می‌شود. ممکن است این عنوان برای برخی عجیب به نظر برسد؛ مگر ناکامی هم یک مرحله است؟ پاسخ این است: بله. چه بخواهیم و چه نخواهیم، چه آن را بپذیریم و چه نه، در مسیر ترک یک عادت ناپسند، گاهی اوقات پیش می‌آید که دچار لغزش می‌شویم و به آن عادت بازمی‌گردیم و مرتکب آن می‌شویم. در چنین مواقعی، بسیار اهمیت دارد که درک کنیم این نقطه، پایان راه ما نیست، بلکه مرحله‌ای از چرخه‌ی ترک است. اگر یاد بگیریم چگونه این مرحله را به‌درستی مدیریت کنیم و از آن عبور نماییم، می‌توانیم در چرخه‌ی بعدی، قوی‌تر عمل کرده، پیشرفت کنیم و شانس موفقیت خود را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهیم. من، اروند ملا هستم و این، برنامه‌ی آموزشی دنیای عادت‌هاست.

ناکامی یعنی چه؟

قبلاً هم اشاره کردیم که هیچ موفقیت پایداری با یک‌بار تلاش حاصل نمی‌شود. هر فردی که در هر زمینه‌ای پیشرفت کرده و به اهداف خود دست یافته است، قطعاً بارها با ناکامی روبه‌رو شده، از آن درس گرفته و مجدداً تلاش خود را آغاز کرده است تا در نهایت شایستگی رسیدن به هدف را کسب نماید. در مسیر ترک عادت‌های ناپسند نیز شرایط به همین صورت است. ترک یک عادت بد، خود به‌تنهایی یک هدف مهم در زندگی انسان به‌شمار می‌آید. بنابراین نباید انتظار داشت که با یک‌بار اقدام، به موفقیت برسیم. با چنین طرز فکری، ناکامی نه‌تنها بخشی از فرآیند ترک به شمار می‌آید، بلکه بخشی مهم و اجتناب‌ناپذیر از آن است. ابتدا لازم است توضیح دهیم که در فرآیند ترک، منظور از ناکامی دقیقاً چیست. ناکامی یا لغزش در مسیر ترک به این معناست که پس از ورود به مرحله‌ی خودداری و گذشتن مدتی از دوری از عادت ناپسند، فرد مجدداً آن عادت را تکرار کند. این وضعیت را "ناکامی" یا "لغزش" می‌نامیم. برای افرادی که ترکشان حالتی شبیه به رژیم دارد، مانند افرادی که رژیم غذایی دارند، هر بار که رژیم خود را بشکنند، یک لغزش رخ داده است و ما آن را به‌عنوان یک ناکامی تلقی می‌کنیم. ناکامی ماهیت «صفر و یک» دارد؛ یعنی یا فرد دچار لغزش شده یا نشده. چیزی به‌نام «کمی لغزش» وجود ندارد. برای مثال، شخصی که در حال ترک سیگار است، حتی اگر تنها یک پک از سیگار فرد دیگری بکشد، این نیز یک لغزش به حساب می‌آید. چرا؟ زیرا هدف اصلی ما، عادت دادن مغز به سطح طبیعی دوپامین است و همان یک پک سیگار نیز باعث ترشح دوپامین بیش از حد می‌شود و تمام تلاش‌های قبلی را خنثی می‌کند. مثال دیگر، فردی است که قصد ترک پورنوگرافی دارد. این فرد نباید حتی یک صحنه را به عمد تماشا کند، مگر اینکه کاملاً تصادفی و بدون اراده‌اش با آن مواجه شود. حتی جست‌وجو کردن برای محتوای پورنوگرافی نیز یک لغزش محسوب می‌شود. چرا که همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، دوپامین نه صرفاً در لحظه‌ی لذت، بلکه در انتظار لذت نیز ترشح می‌شود. بنابراین، زمانی که فرد در اینترنت یا شبکه‌های اجتماعی به‌دنبال محتوای جنسی جست‌وجو می‌کند، حتی پیش از تماشای هیچ تصویری، مغزش شروع به ترشح دوپامین می‌کند. نکته‌ی مهم دیگر این است که برخی تصور می‌کنند تا زمانی که عمل نهایی عادت را انجام ندهند، دچار لغزش نشده‌اند. درحالی‌که همین نزدیک‌شدن به عادت ناپسند نیز منجر به ترشح دوپامین شده و علاوه‌بر آن، فرد را تحت فشار عصبی شدید قرار می‌دهد. بنابراین، هیچ توجیهی برای چنین رفتاری وجود ندارد. حفظ فاصله‌ی ایمن با عادت ناپسند، تحمل دوران خودداری را به‌مراتب آسان‌تر می‌کند. در صورت بروز لغزش، نخستین کاری که باید انجام دهیم، تعویض تقویم نظارت بر ترک است. تقویم قبلی باید کنار گذاشته شده و تقویم جدیدی جایگزین شود. به این معنا که تمام روزهایی که تاکنون در پاکی سپری کرده‌ایم، بی‌اعتبار محسوب شده و شمارش از ابتدا آغاز می‌شود. برای مثال، اگر قرار بود چهار ماه پاک بمانیم و در اواخر ماه چهارم دچار لغزش شدیم، باید چهار ماه آینده را مجدداً از ابتدا آغاز کنیم و در تقویم جدید علامت بزنیم. ممکن است این امر منصفانه به نظر نرسد، اما واقعیت این است که مغز انسان این‌گونه عمل می‌کند. زمانی که مغزی در حال عادت‌کردن به میزان طبیعی دوپامین است، دریافت مجدد دوپامین زیاد به‌معنای از بین رفتن تمام تلاش‌های قبلی است. حال، آیا این به آن معناست که وقتی دچار لغزش شدیم و تقویم ما بازنشانی شد، می‌توانیم هرچقدر که می‌خواهیم به عادت ناپسند ادامه دهیم؟ قطعاً خیر.

به جهنم!

برخی تحقیقات روان‌شناسی نشان داده‌اند که انسان‌ها گرایشی دارند به این‌که پس از اندکی انحراف از مسیر هدف، دچار یأس شده و رفتاری کنند که به‌کلی آن هدف را رها سازند. این ویژگی در فرآیند ترک عادت‌های ناپسند به‌روشنی خود را نشان می‌دهد. برای مثال، فردی که در رژیم غذایی به‌سر می‌برد، ممکن است در شرایطی خاص، غذایی خارج از رژیم مصرف کند. در این وضعیت، او با خود می‌گوید: "به جهنم! آب که از سر گذشت چه یک وجب چه صد وجب!"، و سپس شروع به پرخوری می‌کند؛ حتی بیشتر از زمانی که اصلاً رژیم نداشته است. یا فردی که در حال ترک سیگار است، ممکن است تحت فشار، یک پک از سیگار بکشد و سپس به خود بگوید: "به جهنم!" و طی چند روز آینده به‌طور افراطی سیگار بکشد. ممکن است این پرسش مطرح شود که: "حال که تقویم ترک را باید بازنشانی کنیم و به مغز نیز دوپامین رسانده‌ایم، آیا منطقی نیست که مدتی به عادت پیشین برگردیم؟" برای پاسخ، اجازه دهید مثالی بزنیم. ضرب‌المثل "آب که از سر گذشت، چه یک وجب چه صد وجب" در جای خود صحیح است؛ چرا که در موضوعاتی مانند غرق شدن، موضوع حالت صفر و یک دارد: یا فرد غرق می‌شود یا نمی‌شود. بنابراین یک وجب یا بیست متر وارد شدن در آب، تفاوتی در نتیجه ندارد. اما مسئله‌ی عادت‌های ناپسند این‌گونه نیست. عادت ناپسند را می‌توان همانند زخمی بر بدن دانست؛ زخمی که می‌تواند سطحی باشد یا عمیق، و حتی به استخوان برسد. در دوره‌ی خودداری، فرد در حال مراقبت از این زخم است تا تدریجاً بهبود یابد. حال اگر در این مدت، زخم در اثر بی‌احتیاطی باز شود، آیا منطقی است که بگوییم: "به جهنم!" و آگاهانه آن را عمیق‌تر کنیم؟ قطعاً چنین رفتاری عاقلانه نیست. زخم مغز ما در واقع ناشی از ترشح بیش از اندازه‌ی دوپامین است. هر بار که مغز با دوپامین مازاد مواجه شود، این زخم تشدید می‌شود و روند درمان آن سخت‌تر و طولانی‌تر می‌گردد. بنابراین، نخستین گام پس از لغزش این است که از بدتر شدن اوضاع جلوگیری کنیم.

نوشتن نامه به خود

بلافاصله پس از لغزش، توصیه می‌شود که فرد برای نسخه‌ای از خودش در آینده، نامه‌ای بنویسد. این نامه باید با خطاب مستقیم آغاز شود. برای مثال: "آرش عزیز، اکنون که این نامه را برایت می‌نویسم، بلافاصله پس از ارتکاب عادت ناپسندم هستم. احساسی که در این لحظه دارم، چنین است..." سپس احساسات واقعی خود را با صداقت کامل شرح دهید. حتی می‌توان به‌جای نوشتن، صدا را ضبط کرد تا بار احساسی بیشتری منتقل شود. این نامه یا فایل صوتی، در آینده و در مواجهه با وسوسه‌ها، بسیار مؤثر خواهد بود. چرا که فرد را از خیالات فریبنده‌ی موج بیرون می‌آورد و به یادش می‌آورد که لذت آن لحظه‌ای، خیلی زود به اندوه، احساس شکست و پشیمانی تبدیل می‌شود.

مدیریت احساسات

لغزش معمولاً با مجموعه‌ای از احساسات ناخوشایند همراه است: پشیمانی، ناراحتی از بازگشت به نقطه‌ی شروع، احساس گناه، و شکست. اگر این احساسات مدیریت نشوند، ممکن است زمینه‌ساز لغزش‌های بعدی شوند. چرا؟ زیرا بسیاری از افراد برای فرار از همین احساسات منفی به عادت ناپسند خود پناه می‌برند. به همین دلیل، نخستین اقدام در مواجهه با احساسات پس از لغزش، بخشیدن خود است. اگر عادت ناپسند، از نظر دینی گناه تلقی شود، باید در اسرع وقت از خدا نیز طلب بخشش نمود. ممکن است این اقدام عجیب به‌نظر برسد. بسیاری از ما گمان می‌کنیم اگر پس از لغزش، مدام خود را سرزنش کنیم و احساس گناه را با خود حمل کنیم، در آینده کمتر دچار خطا خواهیم شد. اما پژوهش‌های روان‌شناسی به‌وضوح خلاف این باور را تأیید می‌کنند. حتی متون دینی نیز توصیه نمی‌کنند که احساس گناه را طولانی‌مدت با خود حمل کنیم. در دین نیز به گناهکار توصیه می‌شود که بی‌درنگ توبه کند. برای همین است که در روایات آمده، گناه تا چند ساعت پس از وقوع، حتی ثبت هم نمی‌شود؛ تا فرد فرصت داشته باشد به سرعت توبه کند و خود را از بار روانی گناه رها سازد. بنابراین، دومین گام پس از لغزش این است که خود را ببخشیم و از خدا نیز پوزش بطلبیم و ملامت کردن خود را متوقف کنیم. این کار به‌معنای توجیه خطا نیست؛ بلکه به‌معنای پذیرش پشیمانی و آمادگی برای جلوگیری از تکرار آن در آینده است. و این ما را وارد مرحله‌ی بعدی می‌کند: عیب‌یابی. در صورتی‌که نتوانیم خود را ببخشیم و احساسات منفی را کنار بگذاریم، قادر نخواهیم بود از لغزش خود درس بگیریم و چرخه‌ی ترک را تکمیل کنیم.

جمع بندی

1- ناکامی یا لغزش یعنی ارتکاب عادت بد یا خارج شدن از رژیمی که برای رفتار خودمان در نظر گرفته بودیم. 2- نزدیک شدن به لغزش هم می تواند همان اثرات بد لغزش را روی مغز ما داشته باشد. 3- بعد از لغزش باید گامهای زیر را انجام بدهیم: از بدتر شدن زخم خودمان جلوگیری کنیم و لغزش را دوباره تکرار نکنیم. به خودمان در آینده نامه بنویسیم و از احساسمان بعد از لغزش بگوییم. خیلی سریع خودمان را ببخشیم و بار احساسات بدمان را به زمین بگذاریم.